Ναι, πράγματι. Τίποτα το παράδοξο, ασυνήθιστο και δυσεξήγητο στους ταραγμένους καιρούς μας. Μπαρούτι για τις μάζες αντί διατροφικού πακτωλού. Λυγμοί σπαρασσόμενων πληθυσμών και εκκωφαντική κλαγγή βομβών στη θέση ενός υπέροχου βόμβου από την παγκόσμια κυψέλη. Εκεί όπου από τη συλλογικότητα, εργατικότητα της ανθρωπότητας με τη συνδρομή της διαστημικών διαστάσεων τεχνολογίας θα έρρεε άφθονα μέλι μέσα σε σχεδόν παραδεισένιες συνθήκες γαλήνης, δημιουργικότητας.
Τουναντίον, μια αντίθετη εικόνα θα φάνταζε από αφύσικη μέχρι και … μεταφυσική. Ηρεμία και προκοπή μέσα στο χάος. Από την καταθλιπτική και καταστροφική δεσποτεία του καπιταλισμού να μην ανάβλυζαν δηλαδή οι θεσμικές αξίες, διαχρονικές παραδόσεις και αναπόδραστες συνέπειες των νόμων λειτουργίας του. Όποιο πολυτιμότερο «αγαθό», παναπεί ότι φρικτότερο, διαθέτει στο «θησαυροφυλάκιο» του το σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, πλουσιοπάροχα το προσφέρει. Αυτά έχει, αυτά δίνει. Ο θρίαμβος της οικουμενικής επικράτησης του, κατάρα για τους λαούς.