Αύξηση θητείας- στράτευση στα 18 – δις για όπλα και ο λαός στη φτώχεια και έρμαιο της πανδημίας

**Επιστολή που δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα Χανιώτικα Νέα 

Οι προσλήψεις ιατρονοσηλευτικού προσωπικού εξαγγέλλονται, διαφημίζονται μα κανείς δε βλέπει τα νοσοκομεία να ξεκολλούν από την εγκληματική ανεπάρκεια. Τα ίδια με εκπαιδευτικούς και προσωπικό καθαριότητας στα σχολεία. Όμως εξαγγέλλονται 15000 προσλήψεις ΕΠΟΠ προς ενίσχυση του επαγγελματικού χαρακτήρα του στρατού, καθώς και αύξηση θητείας και στράτευση στα 18 για να ενισχυθεί το πνεύμα του μιλιταρισμού, ο εθνικισμός και η πολεμοκαπηλεία  στις συνειδήσεις της νεολαίας.  

Παράλληλα δίνονται 10 δις στους Γάλλους ιμπεριαλιστές για Rafale και φρεγάτες και σίγουρα θα χρειαστούν άλλα τόσα οι ΗΠΑ, όπως ευθαρσώς δήλωσε ο Τραμπ μπροστά σε ηγέτες χαμηλού αναστήματος (πέρα απ’ όλα τ’ άλλα) σαν τον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα που κυβερνούν αυτούς τους δύσκολους καιρούς τον τόπο μας. Και ας μη ξεχνάμε και τους Γερμανούς και τα γιουροφάιτερ  που θέλουν το μερίδιό τους. Και όπως άλλωστε ομολογείται, όλα αυτά κάθε άλλο παρά διασφαλίζουν την ειρήνη. Μάλιστα κατά την άποψή μου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο και αυτό δεν το αναιρεί ο διατεταγμένος  από τους ιμπεριαλιστές ελληνοτουρκικός διάλογος, έστω και αν υπάρξει.

Εκδήλωση-συζήτηση του ΚΚΕ(μ-λ) με θέμα τα ελληνοτουρκικά και τη συμφωνία για τις βάσεις Τρίτη 21/1 7μμ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

«Ελληνοτουρκικά – Νέα συμφωνία για βάσεις - Πολεμικοί κίνδυνοι»

Τρίτη 21 Γενάρη στις 7.00 μ.μ. Εργατικό Κέντρο

Καθημερινά οι εξελίξεις αποκαλύπτουν στον καθένα πως οι πολεμικοί κίνδυνοι όχι μόνο είναι μεγάλοι και υπαρκτοί, μα όσο περνά ο καιρός η απειλή, για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας, ενισχύεται.

Μεγάλη η ανάγκη για την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία να αντιληφθούν ποια τοποθέτηση και ποια στάση αρμόζει στα συμφέροντά τους. Ο αντιδραστικός ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας- Τουρκίας οξύνεται, αμβλύνεται και αξιοποιείται στο πλαίσιο του ακόμη πιο επικίνδυνου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού των μεγάλων παιχτών. Το μόνο που μένει στους λαούς, στις δύο όχθες του Αιγαίου, είναι δίπλα στη φτώχεια τους, χρέωση με δις για νέα όπλα, θανατηφόρες βάσεις, επικίνδυνες ιμπεριαλιστικές εξαρτήσεις και φασιστικοποίηση με βάση τον εθνικισμό που καλλιεργούν και αξιοποιούν οι αστικές τάξεις για να ενισχύσουν την αντιλαϊκή τους επίθεση.

Με ποιον είμαστε? Ας επιλέξουμε τους λαούς

          

Το παιχνίδι αρχίζει! Οι κύριοι θεατές παρακολουθούν με αγωνία άλλον ένα αγώνα, στον οποίο τα στοιχήματα είναι πολλά και οι επιδοκιμασίες με τα γιούχα συνεχώς εναλλάσονται προς τους παίκτες, με δεδομένη την αγωνία τους να κερδίσει ο καθένας για πάρτη του όσα περισσότερα μπορεί! Φυσικά και οι ίδιοι οι παίκτες θα δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό, γιατί ο νικητής θα αποκομίσει πολλά, ανάλογα προφανώς και με την έκβαση του παιχνιδιού. (Σωστά μαντέψατε, οι χαμένοι έτσι και αλλιώς θα είναι κάποιες δεκάδες εκατομμύρια κόσμος γύρω γύρω στην περιοχή)

Οι ''φιλειρηνικές'' συμμαχίες υλοποιούνται και από τους δυο, με αμυντικές (για την ελληνική αστική τάξη, επιθετικές για την τούρκικη)  Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου, Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και με αμυντικές (για την τούρκικη αστική τάξη, επιθετικές για την ελληνική) Τουρκίας-Ιράν-Ρωσίας.

Ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ) για την συμφωνία ορισμού ΑΟΖ ανάμεσα σε Τουρκία - Λιβύη

Η πρόσφατη συμφωνία της Τουρκίας και της Λιβύης για τον καθορισμό της μεταξύ τους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο της γενικευμένης όξυνσης όλων των αντιθέσεων και ανταγωνισμών στην περιοχή της Ν.Α. Μεσογείου. Έρχεται σαν συνέχεια και σαν συνέπεια των κινήσεων της ελληνικής άρχουσας τάξης και του πολιτικού της προσωπικού με την συγκρότηση αξόνων με Ισραήλ και Αίγυπτο για αποκλεισμό της Τουρκίας. Και όλα αυτά συμβαίνουν στο φόντο των ιμπεριαλιστών ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ –Ευρωπαίους και Ρωσία για κυριαρχία στην περιοχή που τροφοδοτούν πολέμους και επεμβάσεις με αιματοκύλισμα λαών και διάλυση χωρών.

Η συμφωνία για τον ορισμό ΑΟΖ ανάμεσα στην αντιδραστική κυβέρνηση Ερντογάν και το κατασκεύασμα κυβέρνησης της Λιβύης -που μην ξεχνάμε διαλύθηκε, διαχωρίστηκε και αιματοκυλίστηκε ο λαός της από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις- αποτελεί σήμερα μία επικίνδυνη εξέλιξη που οξύνει παραπέρα τις αντιθέσεις των ντόπιων αστικών τάξεων στην περιοχή και δημιουργεί επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς.

Κοιτάσματα Αιγαίου: εμίρηδες ή κακομοίρηδες και συφοριασμένοι κιόλας;

Μιλούν, γράφουν και παραμυθιάζουν έγκριτοι ειδικοί και ενθουσιώδεις πολιτικάντες για πακτωλούς υδρογονανθράκων που κρύβονται στα σπλάχνα της ηπειρώτικης γης και στου βυθούς του ιόνιου, λιβυκού και παραπέρα πελάγους. Τεχνηέντως και με πανουργία (τη γνωστή καπιταλιστική) καλλιεργείται η αίσθηση (ψευδαίσθηση δηλαδή) πως με την πλήρη αξιοποίηση των αποθεμάτων του μαύρου χρυσού αίφνης θα ξεχρεώσουμε, θα ξελασπώσουμε από τη μνημονιακή εξαθλίωση και ένας  ούριος αγέρας ανάπτυξης θα αναζωογονήσει το πλέον πιο καχεκτικό από παλιότερα  ελληνικό γκουβέρνο. Συνδυαστικά  δε (και δεν) η μετατροπή της χώρας μας σε νευραλγικό ενεργειακό δρόμο και διαμετακομιστικό κόμβο θα δώσει έναν ακόμη μεγαλύτερο δυναμισμό και προοπτική σε ετούτη την θρυλούμενη κοσμογονία.

Δεν θα σχολιαστεί η ορθότητα των ισχυρισμών ορισμένων έστω  ειδημόνων περί κολοσσιαίων ταμιευτήρων. Η μέχρι τώρα εμπειρία ερευνών δεν συμμερίζεται πάντως αυτή την υπεραισιοδοξία. Ούτως η` άλλως η λαϊκή θυμοσοφία συμβουλεύει για μικρά καλάθια. Η ουσία όμως εστιάζεται σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Μέτρια η` πλουσιοπάροχα (γιατί λιγοστά μάλλον δεν θα είναι) τα ελέη της φύσης,  ποιοι θα τα καρπωθούν. Καθότι η κοινωνία είναι διαιρεμένη ταξικά (και με την εξελισσόμενη επέλαση του κεφαλαίου μάλιστα ακόμη πιο χαοτικά), έτσι ώστε συγκεκριμένοι ελάχιστοι  είναι κυρίαρχοι και άρπαγες και κάποιοι (η μάζα εξυπακούεται) εκμεταλλευόμενοι, καταδυναστευόμενοι και αναξιοπαθούντες.

 Όταν λοιπόν οι εργαζόμενοι όχι μόνο ήδη δεν προσπορίζονται κέρδη από τον υφιστάμενο φυσικό πλούτο (τον αρκετά πλούσιο), αλλά ούτε καν απολαμβάνουν τον άμεσο κόπο τους μέσω ενός αξιοπρεπούς μεροκάματου (μήτε πλέον του ελάχιστου  για την επιβίωση ξεροκόμματου ψωμιού) σαν οι αποκλειστικοί παραγωγοί των αγαθών, πόσο μπορεί να ευελπιστούν για τον μελλούμενο; Ειδικά σαν αυτός προϋποθέτει  (με τους ισχύοντες πολύπλευρους όρους φυσικά) την αναγκαστική και καταλυτική παρέμβαση της διαβόητης συμμορίας των πολυεθνικών υπό την πυρηνοκίνητη  σκέπη ιμπεριαλιστικών μεγαθήριων και ανήμερων θεριών.