Μέρες
που είναι, ας διηγηθώ την ιστορία μιας βάρκας. Μες στα νερά της μεσογείου, σε μια βαρκούλα με ένα τσούρμο λαό να κάνει κουπί όντας σκλαβωμένος, ξεσηκώνεται. Θέλει η βάρκα αυτη ελεύθερη να ναι, στο τιμόνι
οι ναύτες της να την οδηγούν σε όμορφα ταξίδια και σε λιμάνια βγαλμένα
απ τις πιο όμορφες εικόνες της απεραντοσύνης της ψυχής τους.
Να σου και οι επίδοξοι "εργολάβοι" της
εξέγερσης που ξεπήδησαν, που πρωτύτερα συνεργαζόταν με τον κατακτητή και
βρισκοταν κι αυτοί στο σβέρκο του λαου. Εμεις λέει να είμαστε στο
τιμόνι.
Μα όμως καμιά έγνοια δεν είχαν, παρά να τσακίζουν και να ξεζουμίζουν το τσούρμο. Φέραν μάλιστα και
ξενους καπετάνιους, να ανακηρύξουν "ανεξάρτητη" τη βάρκα μας, με ενα
γλεντι τρικούβερτο(κυριολεκτικά τριπλο, ήταν θαρρω
γαλλικο,αγγλικο,ρωσικο και είχε και γερμανο κομπάρσο, νομιζω βασιλιά
τον καναν.) Να σου μετα τα χρέη για το γλέντι, ειπαν το τσούρμο να τα πληρώσει, παρόλο που δεν γεύτηκε μπουκιά, άσε που πάλι σαν σκλαβωμένο έμοιαζε.
