Γιατί αλήθεια μια << ξεψυχισμένη >> κοσμοθεωρία σπέρνει ακόμη τον τρόμο;
Τι έχουν και φοβούνται πράγματι ο << θριαμβευτής >> καπιταλισμός και η φρικώδης ακροτελεύτια ιμπεριαλιστική του απόληξη από τα << μαραζωμένα και φρούδα >> οράματα της κοινωνικής απελευθέρωσης;
Πως εξηγείται το φαινόμενο, ενώ το σύστημα της αδικίας και καταστολής, το σύστημα της καταλήστευσης και των πολέμων παρόλο που μονοπωλεί πλέον στον πλανήτη και παίζει στο γήπεδο της ιστορίας δίχως αντίπαλο, να λυσσομανά απέναντι στον << εξορκισμένο >> από προσώπου γης (η` στα διάσπαρτα ίχνη του) κομουνιστικό εχθρό του;
Ποιο νόημα έχουν τα αντικομουνιστικά μνημόνια του ευρωκοινοβουλίου, οι διώξεις και φυλακίσεις αριστερών Τούρκων αγωνιστών στη Γερμανία, φιλομαοϊκών διανοούμενων στην Ινδία και του αντικαθεστωτικού τραγουδιστή στην Ισπανία; Όπως επίσης και ο ενορχηστρωμένος αντισταλινικός οχετός κατασυκοφάντησης μιας εμβληματικής φυσιογνωμίας που ταυτίστηκε με το έστω και ανεπιτυχές κονταροκτύπημα κατά της ρεβιζιονιστικής παρέκκλισης-παλινόρθωσης του παλιού, αλλά και της νικηφόρας συντριβής του ναζισμού.
Εφόσον η σοσιαλιστική << ουτοπία >> δεν εμπνέει, δεν επηρεάζει πια τις απανταχού εργατολαϊκές μάζες και φαινομενικά δεν συνιστά ορατή απειλή για τα θεμέλια και τις βάρβαρες αναγκαιότητες του συστήματος προς τι τόσο μίσος και διωγμός;