Ο θάνατος του εξάχρονου παιδιού σε πισίνα στο χώρο που η μητέρα του δούλευε σαν καθαρίστρια αποκαλύπτει με τραγικό και οδυνηρό τρόπο τις συνθήκες ζωής και δουλειάς της πλειοψηφίας των εργαζομένων και ιδιαίτερα των εργαζόμενων μητέρων.. όταν ο μισθός δεν φτανει για τα αναγκαία, έρχονται οι διπλοβάρδιες, τα δεκατριάωρα, η εντατικοποίηση, η εξουθένωση. Ιδιαίτερα όμως οι εργαζόμενες μητέρες που αδυνατούν να καλύψουν τα βασικά, αναγκάζονται να έχουν στη δουλειά μαζί τους τα παιδιά ή να τα αφήνουν στο σπίτι, διότι ο μισθός δεν φτανει για άλλου είδους φύλαξη ή απασχόληση. Δυστυχώς δεν είναι ο πρώτος θάνατος παιδιού σ' αυτές τις συνθήκες και όσο η πολιτική της φτωχειας, της εντατικοποιησης θα εντεινεται δημιουργούνται συνθήκες να ξανασυμβεί. Δεν αμέλησε το παιδί της και δεν είναι "δολοφόνος" η μάνα που ζει και εργάζεται σ αυτές τις συνθήκες. Είναι η εγκληματική πολιτική του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης των εργαζομένων, είναι η εγκληματική πολιτική των κυβερνήσεων διαχρονικά που διαμορφώνουν αυτές τις επικίνδυνες συνθήκες ρίσκου για τη ζωή του λαού και των παιδιών του.