Όχι στο έγκλημα ενάντια στο περιβάλλον και τις ζωές μας| Ο αγώνας ενάντια στους πυλώνες και τις ανεμογεννήτριες είναι δίκαιος

 

Ο υπουργός Σκυλακάκης ήταν σαφής στην ομιλία του στην έκθεση στη Θεσσαλονίκη· η ηλεκτρική διασύνδεση της Ελλάδας με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και ιδιαίτερα τη Γερμανία είναι απαίτηση της Ε.Ε και έρχεται να καλύψει τις ελλείψεις διασύνδεσης με την ανατολική Ευρώπη (πόλεμος στην Ουκρανία). Είναι ξεκάθαροι, ότι οι πολιτικές τους επιλογές, η μετατροπή των βουνών και του τόπου μας σε δάσος από ανεμογεννήτριες και πυλώνες εξυπηρετεί αποκλειστικά τα γεωπολιτικά σχέδια των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και της δύσης συνολικά.

 Γι’ αυτό και αδιαφορούν για τις επιπτώσεις στην υγεία, την καταστροφή του περιβάλλοντος, το χτύπημα που θα επέλθει στην τοπική οικονομία από τις πολιτικές τους. Η τσέπη του λαού γνωρίζει πολύ καλά το πόσο πληρώνει με τους λογαριασμούς του ρεύματος, τις επενδύσεις των εταιρειών για τη λεγόμενη πράσινη μετάβαση.

XANIA | Η ημέρα περιβάλλοντος γιορτάστηκε (στα Χανιά). Των βάσεων πότε;

 

(μια χρήσιμη συμβουλή σε ένα χρήσιμο δήμαρχο)

Πανηγυρικό  τόνο έδωσε ο δήμος Χανίων με τις εγνωσμένες οικολογικές «ευαισθησίες» τιμώντας τη μέρα περιβάλλοντος. Μάλιστα συμβολικά επιλέχτηκε σαν χώρος τέλεσης  των σχετικών εκδηλώσεων το παρουσία του τότε πρωθυπουργού Μητσοτάκη και σε προεκλογική περίοδο (τι καταπληκτικές πράγματι συμπτώσεις)  παραχωρημένο από το Υπουργείο Άμυνας στρατόπεδο Μαρκόπουλου. Ιδανική στιγμή στο πιο αρμόζον σημείο η επίσημη επομένως  ανακοίνωση από τα χείλη του Σημαντηράκη της δικαίωσης των αξιώσεων μεγάλης μερίδας πολιτών περί μετατροπής της συγκεκριμένης έκτασης σε ελεύθερης πρόσβασης  όαση πράσινου.

Τελικά οι βάσεις ίσως να μην κάνουν καλό στην υγεία και τη ζωή μας!

Αρκετή δημοσιότητα έχει λάβει τις τελευταίες μέρες, ρεπορτάζ που αναφέρεται στις επιπτώσεις της λειτουργίας των νατοϊκών βάσεων και ειδικότερα στη Σούδα. Τοπικά μέσα αλλά και μέσα ενημέρωσης πανελλαδικής εμβέλειας αναπαράγουν τη μελέτη αυτή, που βασίστηκε στις αποκαλύψεις του Reporters United, ενός διεθνούς δικτύου δημοσιογραφίας.

Ανάμεσα στις εκατοντάδες εστίες μόλυνσης, είναι και οι βάσεις στη Σούδα, το διαμάντι της Μεσογείου όπως έχουν αναφέρει πολλάκις τα στελέχη των Αμερικάνων, που γιγαντώνονται και επεκτείνουν το εύρος και τη δράση τους. Όπως αναφέρεται, τα αιώνια χημικά που συγκεντρώονονται (PFOS, PFAS) αλλά και το TCE που σωρεύεται στον υδροφόρο ορίζοντα είναι άκρως επίκίνδυνα και επιβλαβή για τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Άστοχος ή πανούργος ο νονός;

Βαφτίζεται το τέκνο της φύσης (λίγα δράμια βαρύτερος χιονιάς δηλαδή) «Ελπίς».  Στο όνομα του ανθρωποφάγου καπιταλιστικού «πατρός», του αδηφάγου για κέρδη πλουτοκράτη «υιού»  και του «πνεύματος» της πλέριας αναλγησίας από την κεντρική διοίκηση για τις ούτως ή άλλως χειμαζόμενες βιοτικά και πανδημικά μάζες.  Έτσι, χαριτόβρυτα και στην καθαρεύουσα μάλιστα, για να μην ξεχνούμε παντελώς στην πεζή εποχή μας  την κάπως ξεχασμένη προγονοπληξία.  

Σχολιασμένη από παλιότερα βέβαια η διόλου τυχαία και ξενόφερτη (σε μια χώρα πολυσχιδούς εξάρτησης άλλωστε ζούμε) τάση του συρμού να συγκεκριμενοποιούνται κυρίως τα έντονα καιρικά φαινόμενα με ευρηματικές ονομασίες. Σκόπιμα βέβαια, ώστε οι αναμενόμενες καταστροφικές συνέπειες της προσωποποιημένης πια «επέλασης» τους να αποδίδονται στην «ένοχη» σφοδρότητα τους. Λες και οφείλει φερειπείν η φύση να βροντά και βρέχει με ελεγχόμενη σύνεση σεβόμενη τα λειψά αντιπλημμυρικά έργα.  Και όχι το φταίξιμο να καταλογίζεται  στην εξόφθαλμα εγκληματική αδιαφορία των κρατούντων για έγκαιρη και αποτελεσματική (και κοστοβόρα «ατυχώς») λήψη πάγιων και έκτακτων μέτρων προστασίας του ταξικά διαχωρισμένου πληθυσμού. Της ζωής του μαζί με την περιουσία του.

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

Οι επικοινωνιακές κοκορομαχίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης θέλουν να αποπροσανατολίσουν τη δίκαιη οργή για τις οδυνηρές συνέπειες που έχει στη ζωή του λαού, η πολιτική όλα στο κεφάλαιο, όλα για το κεφάλαιο.

Χιλιάδες και χιλιάδες έχασαν αυτές τις μέρες το σπίτι, το βιός τους και την ίδια τη δυνατότητα να ζήσουν . Σ’ όλη τη χώρα οι άνθρωποι της δουλειάς ασφυκτιούν από την όλο και πιο στυγνή εκμετάλλευση και την απειλή της ζωής τους από τον κορονοϊό, τις φωτιές και τις πλημμύρες. Αντί για πυροσβέστες, γιατρούς και νοσοκόμους προσλαμβάνονται αστυνόμοι για την επιβολή του νόμου και της τάξης του συστήματος.

Ποιος θα μας προστατέψει από τους «προστάτες»του περιβάλλοντος;

Μέρα με τη μέρα αποκαλύπτεται το αποτρόπαιο και εγκληματικό πρόσωπο του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, που δεν διστάζει να καταστρέψει ζωές και τους πνεύμονες ζωής σε ολόκληρο τον πλανήτη στο όνομα της «ανάπτυξης» παλιότερα, της «πράσινης ανάπτυξης» σήμερα. Υπεράντληση παραγωγικών πόρων και πρώτων υλών, ασύδοτη λειτουργία βιομηχανικών μονάδων, ανεξέλεγκτη ρίψη αποβλήτων και αέριων ρύπων, με αποκορύφωμα τους εκατοντάδες χιλιάδες τόνους τοξικών και ραδιενεργών βομβών που χρησιμοποιούνται στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στις πολεμικές ασκήσεις τους. Το Ναγκασάκι και η Χιροσίμα είναι η τραγική απόδειξη το πόσο αδίστακτο και απάνθρωπο είναι το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ της συνέλευσης κατοίκων και περιπατητών για την ελεύθερη πρόσβαση στο Γουβερνέτο

Όλοι-ες εμείς συγκεντρωθήκαμε για τρίτη συνεχόμενη Κυριακή (πλην Πάσχα) για να εκφράσουμε την κάθετη αντίθεση μας στην αυταρχική ενέργεια της μονής για την απαγόρευση της ελεύθερης πρόσβασής στην περιοχή.Έτσι, στα πλαίσια συνέχισης των κινητοποιήσεων, τις οποίες θεωρούμε το κυριότερο μέσο διεκδίκησης και ικανοποίησης του αυτονόητου αιτήματος μας, καθώς και του πλατύτερου αγκαλιάσματος της προσπάθειας μας από τη κοινωνία, αποφασίσαμε την Παρασκευή 14/5 στις 6μμ στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας των Λαών να ξανασυναντηθούμε για να συζητήσουμε με σκοπό τοναποτελεσματικότερο συντονισμό του αγώνα, τη συλλογή χρήσιμων στοιχείων, τη διερεύνηση πρόσθετων τρόπων δράσης και την αρτιότερη ενημέρωση.

Δυο πόρτες έχει η ζωή: μια που καταργεί δικαιώματα (Γουβερνέτο), μια που τα υπερασπίζει (αγώνες)

Μα δεν θα έχουμε πια ούτε τη δυνατότητα να ξεγλιστράμε από την αφόρητη καθημερινότητα επισκεπτόμενοι έναν κοντινό (και άρα προσιτό οικονομικά) και ιδιαίτερου κάλλους τόπο;

Φυσικά και δεν θα έχετε, απαντάει αγριεμένα  το σύστημα με το στόμα των κυβερνήσεων του, αλλά και πρόσφατα των ιερομόναχων. Οι οποίοι βέβαια περισσότερο θυμίζουν σκληρούς μεγαλοτσιφλικάδες και επιδέξιους επιχειρηματίες (δρομολογούν το μεγαλύτερο ηλιοθερμικό πάρκο της Μεσογείου!), παρά λιτοδίαιτους ασκητές με απέχθεια στον εγκόσμιο πλουτισμό.

Σπίτι, δουλειά δυσεύρετη και εξοντωτική, οριακή κατανάλωση στα πιο αναγκαία και ξανά πίσω στο υποθηκευμένο σπίτι. Ξεχάστε ωράρια, μισθούς χορταστικούς, συντάξεις, σπουδές των φτωχόπαιδων, ασύμφορη περίθαλψη, «ταραχοποιούς» συνδικαλισμούς και λοιπές εργατολαϊκές ελευθερίες.

«Ιερές» πόρτες φράζουν την πρόσβαση στην περιοχή Γουβερνέτου (και ηχητική παρέμβαση στην ΕΡΤ Χανίων)

 

Με μία σκληροπυρηνική δήλωση που θα ζήλευε και ο πιο άπληστος γαιοκτήμονας, οι καλόγεροι και  συνιδιοκτήτες του μισού σχεδόν και πιο εύφορου Ακρωτηριού με  προνομιακούς τίτλους κυριότητας  που χάνονται στα βάθη της Τουρκοκρατίας (αυτοί οι πρωτοπόροι του ξεσηκωμού!) επιβεβαίωσαν την άκαμπτη στάση τους. «Δεν εγκαινιάζουμε επουδενί διάλογο» με όσους όχι εποφθαλμιούν την περιουσία τους (σε ετούτο τον κατά τ` άλλα μάταιο κόσμο της ύλης!!), αλλά απλά θέλουν να διασχίσουν σαν ολιγόωροι επισκέπτες την ιδιαίτερου φυσικού κάλλους τοποθεσία, που διαφεντεύει η μονή.

Τουναντίον «εναρμονισμένοι» με την λιτή, ασκητική αντίληψη τους είναι φλογεροί φιλοξενητές εξαιρετικά επικερδών επενδυτικών δραστηριοτήτων (πέραν των παραδοσιακών), όπως το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο της Μεσογείου. Ενώ φήμες μιλούν για κατασκευή υπερπολυτελών ξενώνων για VIP προσωπικότητες ικανές (χρηματικά)  να απολαύσουν τον παράδεισο πολύ πριν από την ώρα του. Καθώς και  για πανάκριβες πωλήσεις τεράστιων  εκτάσεων (Μαράθι) σε μεγαλοξενοδόχους. Δήθεν λένε για την εξασφάλιση πόρων για τη συνέχιση του αόρατου φιλανθρωπικού έργου τους, ενώ την ίδια στιγμή απαγορεύουν με ανάλγητο, σατραπικό ύφος  την ανέξοδη για αυτούς (μέχρι βέβαια την επιβολή χαρατσιού) διέλευση  των περιπατητών στο έχει τους.

ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ: ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΑΝΤΙΛΑΪΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ *

Στις 19Φλεβάρη αναρτήθηκαν για την Κρήτη οι πολυσυζητημένοι δασικοί χάρτες. Η έκπληξη που επιφύλαξε η κυβέρνηση με την ανάρτηση αυτή σε χιλιάδες ιδιοκτήτες γης, ιδιαίτερα μικροϊδιοκτήτες ήταν απρόσμενη. Η αναστάτωση που επικρατεί σε όλο το νησί δικαιολογημένη. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού «βάφτηκε πράσινο» (χαρακτηρίστηκε δασικό) και μάλιστα υπάρχουν ασφυκτικά περιθώρια σε όσους θέλουν να υποβάλλουν ένσταση προκειμένου να μην χάσουν την ιδιοκτησία τους. Με μια πρώτη ματιά αυτό που θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς είναι ότι η ανάρτηση έχει χονδροειδέστατα «λάθη», όπως δεντροφυτεμένες εκτάσεις εκατοντάδων χρόνων, και χαρακτηρισμένα κομμάτια γης με απόφαση κρατικών υπηρεσιών χαρακτηρίζονται δασικά.

Οι «Οθωμανοί ξανάρχονται» δημεύοντας την Κρητική γη

Εντάσσεται  πια στην ημερήσια διάταξη της ειδησεογραφίας ο βομβαρδισμούς μας με απειλές από τον εξ ανατολών γείτονα σαν επίδοξος σφετεριστής των κυριαρχικών «μας» δικαιωμάτων.

Η ιθύνουσα τάξη της χώρας μας ταυτόχρονα ετοιμάζεται να πανηγυρίσει  με τυμπανοκρουσίες τα διακοσάχρονα της παλιγγενεσίας της φυλής.

Χύθηκαν τότε ποταμοί αίματος των επαναστατημένων ραγιάδων, καταλύθηκε ο τουρκικός ζυγός και οι κοτζαμπάσηδες (προπάπποι των τωρινών  γαλανόλευκων πασάδων) υποθήκευσαν την ανεξαρτησία (πριν καν ακόμη αυτή κατακτηθεί!!!) στους ευρωπαίους και κατοπινά στους αμερικανούς δυνάστες της ανθρωπότητας.

Έχουν όμως οι καιροί γυρίσματα. Δυστυχώς και προς τα πίσω. Ειδικά στην αποφράδα για τον λαό περίοδο του κορωνοΐού και τουναντίον χρυσή ευκαιρία (και πολλαπλά αξιοποιημένη) ανατροπής ταξικών συσχετισμών υπέρ των κρατούντων.

Μέσα λοιπόν στον κουρνιαχτό της πανδημίας η κυβέρνηση εκ του πονηρού ολοκλήρωσε στις 19 Φλεβάρη τη διαδικασία ανάρτησης των δασικών χαρτών στην Κρήτη ανακοινώνοντας  «μουλωχτά» τον τελευταίο εκείνο της περιοχής Χανίων.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Με διαδικασίες εξπρές η κυβέρνηση ψηφίζει αυτή τη βδομάδα το αντιλαϊκό νομοσχέδιο καταστροφής σε ότι έχει απομείνει από το περιβάλλον σ’ αυτόν τον τόπο. Μετά το ξεπούλημα των υποδομών (λιμάνια, δρόμους, αεροδρόμια, μονάδες ενέργειας κλπ), του πλούτου που έχει παράξει ο εργαζόμενος λαός το νομοσχέδιο «εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας», ανοίγει το δρόμο στα αρπακτικά ,ντόπια και ξένα να λεηλατήσουν ότι έχει απομείνει.

Το Νομοσχέδιο κάνει πράξη τις πρόσφατες δηλώσεις του ΥΠΕΝ Χατζηδάκη σε Γάλλους επενδυτές : «Το περιβάλλον δημιουργεί επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα»

Προβλέπεται: 1.Επιτρέπονται οι εξορύξεις πετρελαίου και αερίου σε ζώνες διαχείρισης οικοτόπων. 2. Στις προστατευόμενες περιοχές και περιοχές NATURA 2000 επιτρέπεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων. 3.Βιομηχανίες και άλλες δραστηριότητες που προκαλούν περιβαλλοντικές αλλοιώσεις ή ρύπανση αδειοδοτούνται αφού θα έχουν ελεγχθεί από ιδιώτες αξιολογητές!!! 4.Νομιμοποιεί τον εικονικό έλεγχο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων μέσα από τις ελάχιστες προθεσμίες ελέγχου των μελετών και τη θέσπιση του μητρώου ιδιωτών αξιολογητών. 5. Τα δάση και συνολικά το περιβάλλον γίνονται και νομότυπα αντικείμενο πλιάτσικου και λεηλασίας.

Ο Αμαζόνιος φλέγεται ξανά. Με διαφορετικό ΘΑΥΜΑΣΙΟ τρόπο

Η πιο δημιουργική φλόγα της ανθρώπινης ιστορίας έχει αναλάβει δράση σε μια πελώρια ακτίνα γύρω από τον μεγαλύτερο ποταμό και τροπικό δάσος της υδρογείου. Φυσικά δεν είναι ίδια με την καλοκαιρινή πυρκαγιά. Την οφειλόμενη στη δίχως φραγμό καταστροφική πυρπόληση από σατανικούς  γαιοκτήμονες και πολυεθνικές. Αλλά μια αλλιώτικη, ενός γεμάτου θαλπωρή φθινόπωρου. Εκείνη, που σαν λίγο φουντώσει, καψαλίζει την κοινωνική αδικία. Μα όταν όμως αποκτήσει διαστάσεις και διάρκεια, μπορεί να την κατακάψει κιόλας. Ίσως όχι πάντοτε  μέχρι τη ρίζα του κακού. Τουλάχιστον στις πρώτες απόπειρες.

Τον χορό των λαϊκών εξεγέρσεων στη Λατινική Αμερική συνεχίζουν με πείσμα να σέρνουν Χιλιανοί, Βολιβιανοί, Κολομβιανοί, Εκουαδοριανοί, Αϊτινοί. Στο ένα μετά το άλλο  ηφαίστειο φτώχειας και καταπίεσης συντελέστηκε έκρηξη. Καθόλου σαν κεραυνός σε ανέφελο ουρανό. Η συσσωρευμένη σε ασυγκράτητες πια  ποσότητες λάβα αγανάκτησης για ανεργία, εκμετάλλευση, στερήσεις, φασιστική βία και θρασύτατη υποτέλεια κυλάει με απίστευτη ορμή στους δρόμους.

Μπορεί ο λαός να βγάλει κρασί από παλιά ξινά σταφύλια…

(Σταθερές φωτογραφίες, μόνιμες καταστάσεις και το μέγα  ζητούμενο)

Η παραπάνω εικόνα δεν ταξίδεψε από τη μακρινή Ουγκάντα ή κάποια άλλη «ευλογημένη» από τους ιμπεριαλιστές τριτοκοσμική χώρα αποτυπώνοντας τους εθνικούς δρόμους  της. Ίσως και ολάκερη την παραγωγική σκελετωμένη κορμοστασιά της.

Δεν αποτελεί τις χίλιες λέξεις,  που περιγράφουν τις συνθήκες του συγκοινωνιακού δικτύου απόμακρων χωριών της Κρήτης. Περιοχών καταδικασμένων στην απομόνωση, υπανάπτυξη και ερήμωση. Παρά απαθανατίζει την αθλιότητα και επικινδυνότητα ενός τμήματος του ΒΟΑΚ λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη των Χανιών!  

Το εξοργιστικότερο δε; Είναι μεν νεογέννητη, αλλά η απαράλλακτα όμοια αδελφή της από το ίδιο ακριβώς σημείο, όπου νάναι γιορτάζει τα πρώτα της γενέθλια. Σχεδόν χρονιάζει η ασχημούλα μας.

Τελικά η «μόνη» λύση στα Χανιά είναι ……να μη ξαναβρέξει;

Ήταν το κλίμα που ήταν. Και στο πρώτο σχεδόν ψιλόβροχο ήρθαν οι πρώτες σημαντικές, αλλά όχι σαρωτικές καταστροφές. Ευτυχώς αυτή τη φορά γλίτωσε από το ανάθεμα και το δριμύ κατηγορώ η «ακρότητα» της φύσης. Για αυτό άλλωστε τα σοβαρά κλιματικά φαινόμενα βαφτίζονται ευρηματικά κατόπιν μιας πανούργας συλλογιστικής. Συγκεκριμενοποίηση, στοχοποίηση, αποπροσανατολισμός. Σφαλερή ενοχοποίηση. Του πιο αθώου όμως της υπόθεσης. Δηλαδή της μάνας γης.

 Οπότε επιβάλλεται μέσω της προσωποποίησης των, να συγκαλύπτονται οι ευθύνες μιας συντεταγμένης πολιτείας θλιβερά και εξοργιστικά ανεπαρκούς στην αντιμετώπιση των συνεπειών τους.  Ονοματοδότησαν τη τελευταία καταιγίδα Βικτωρία. Σίγουρα  την επόμενη πολύνεκρη πυρκαγιά στο αυριανό Μάτι δεν θα την αποκαλέσουν «εγκληματική πολεοδόμηση και χαοτική, λειψή λειτουργία κρατικού μηχανισμού». Αλλά ίσως «λαίμαργος  Ήφαιστος». Ιδέες δίνουμε. Ή το μελλούμενο πνίξιμο της φτωχολογιάς σε μια νέα  Μάντρα επουδενί θα χαρακτηριστεί «άθλια απουσία αντιπλημμυρικών έργων μιας τερατούπολης». Τι λέτε για «ουράνιος κρουνός»; Αν και το  πλέον εύστοχο  θα ήταν  «αναλγησία κρατούντων».

Εισιτήρια παντού. Μα και στους πανέμορφους γιαλούς;

Εντάξει. Ας συμβιβαστούμε. Να δίνουμε αντίτιμο, έστω και αλμυρό, για τη χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών.  Άσχετα πως φτιάχτηκαν αποκλειστικά από τα εργατικά χέρια και με το λαϊκό στέρημα. Όπως άλλωστε και οτιδήποτε άλλο τεχνητό ανθρώπινο δημιούργημα υφίσταται σε τούτο τον έρημο πλανήτη. Ενώ αντίθετα προσπορίζεται τα κέρδη η παρασιτική ιδιωτική πρωτοβουλία.

Πολυτέλεια απαγορευτική για χιλιάδες φτωχές οικογένειες κατάντησε η ηλεκτροδότηση των σπιτικών τους. Να το πάρει και αυτό το ποτάμι. Μαθημένο εξάλλου είναι. Εδώ καταπίνει εξωφρενικότερα. Πες πως οι επιχειρήσεις επιβαρύνονται με βαριά κόστη λειτουργίας.

Καθιερώθηκε  («τρυφερή»  έκφραση παραλλαγής του επιβλήθηκε αυταρχικά) η αδρή πληρωμή στα κρατικά νοσοκομεία για εξασφάλιση περίθαλψης του πένητα λαού. Μάλιστα τώρα με την κυβερνητικά  σχεδιαζόμενη επίσημη ιδιωτικοποίηση τους, θα εκτοξευθεί και αυτή η παροχή στα ουράνια. Εκεί όπου οι άρρωστοι θα καταλήγουν ένεκα οικονομικής δυσπραγίας μια ώρα αρχύτερα. Άντε να καταπιούμε και αυτή τη μουχλιασμένη δικαιολογία. Επειδή λέει άδειασαν τα ταμεία. Τα οποία φυσικά άλλοι γεμίζουν (οι εργαζόμενοι) και άλλοι αδειάζουν (άλλο εξοργιστικό θέμα, όχι όμως λογιστικό).

Όξω «ρυπογόνα» πλέμπα από τις εξωτικές ακτές «μας»

Διαπνέονταν από  ψηλά οράματα οι πρόγονοι του κάθε σημερινού σερβιτόρου, καμαριέρας, εργαζόμενου και γενικά του οποιουδήποτε βιοπαλαιστή, όταν με σκληρούς αγώνες θυσιάστηκαν με αυταπάρνηση χύνοντας  ποταμούς αίματος.  Πασχίζοντας  να παραδώσουν  λεύτερο αυτόν εδώ τον τόπο στις επόμενες γενιές τους. Αμείλικτα συγκρουόμενοι βεβαίως όχι μονάχα με τους οθωμανούς και γερμανοναζί τυράννους,  αλλά και με ορισμένους τότε μισητούς ομοεθνείς των. Δηλαδή  τους κοτζαμπάσηδες παλιότερα και  πιο πρόσφατα τους δοσίλογους, ταγματασφαλίτες ή λιποτάκτες στα Κάιρο. Ελεεινούς ως γνωστόν (προφανώς βάσει της μη παραχαραγμένης  ιστορικής αλήθειας) συνεργάτες των εκάστοτε κατακτητών και φύτρα του τωρινού μεγάλου κεφαλαίου στην εξαρτημένη ισοβίως Ελλάδα της κοινωνικής ανισότητας.

Θα «έφριτταν» λοιπόν οι επαναστάτες βρακοφόροι του 1895 και οι εξοπλισμένοι με πρωτόγονες δρεπάνες πρωταγωνιστές της μάχης της Κρήτης, εάν αντί να πατούν τα περήφανα χώματα τους  οι παγκόσμιοι θεματοφύλακες (και χωροφύλακες ταιριάζει  και δεσμοφύλακες της οικουμένης περισσότερο) των «δημοκρατικών και ανθρωπιστικών» αξιών αμερικάνοι ιμπεριαλιστές , τα «μόλυναν» οι  ξεριζωμένοι από την πολεμική αντάρα πρόσφυγες. Οπότε εναρμονισμένος με αυτό το πνεύμα «δικαίως» πριν λίγες μέρες ο δήμος Αποκόρωνα αρνήθηκε την υποδοχή στα διοικητικά όρια του των αξιοδάκρυτων εκπατρισμένων Σύριων από την κόλαση του αμερικανορώσικου ανταγωνισμού. Ενώ αγαλλιάζατε με τη ραγιάδικη «φιλοξενία» των πρωτομαστόρων του πλανήτη στις πολεμικές συμφορές νατοϊκών σε Ακρωτήρι- Σούδα.

Καλά να πάθουν δάση και περιουσίες! (Γιατί δεν είναι εναέριος χώρος, κοιτάσματα, γεωπολιτική)

Πάρα πολύ πρώιμα κατακάηκε μαζί με το κοντά ένα τρίτο της Ελαφονήσου και  ότι υπόλοιπου χλωρού είχε απομείνει στην Εύβοια η σκηνοθετημένα με περίσσιο ζήλο επικοινωνιακή εικόνα της ΝΔ.

 Εκεί όπου η νέα (παλαιότατη δηλαδή)  κυβέρνηση επιχειρούσε να πείσει την κοινή γνώμη, πως επιτέλους φυσάει ένας καινούριος άνεμος νοικοκυρέματος και εμπεδώνεται μια  υποδειγματικά αποτελεσματική  λειτουργία  του ευρύτερου μηχανισμού της πολιτείας σε αντιδιαστολή με την πρώην  συριζαϊκή περίοδο δυσκαμψίας και χάους, ήρθαν οι πρόσφατες πυρκαγιές. Για να αποδείξουν ότι αδιάκριτα  του ποιος κρατάει το τιμόνι διαχείρισης αυτού του συστήματος, τα ταξικά ενδιαφέροντα και οι προτεραιότητες του είναι παγιωμένες και αμετάβλητες.

Έτσι λοιπόν εξηγείται η τείνουσα στο άπειρο επαναλαμβανόμενη φορά (Μάτι, νομός Ηλείας) της καταστροφικά καθυστερημένης ανταπόκρισης και συντονισμού των πυροσβεστικών μέσων. Η προκλητική αναντιστοιχία της αριθμητικής τους επάρκειας και επιχειρησιακής αρτιότητας (πολυκαιρισμένα- κακοσυντηρημένα)  συγκριτικά με τις απαιτήσεις και τα εδαφοκλιματολογικά δεδομένα μιας χώρας με εκτεταμένη δασοκάλυψη. Η παντελής ανυπαρξία μιας πολιτικής η οποία θα στοχεύει  στην προληπτική θωράκιση  και αυτού του φυσικού πλούτου με κλασσικές παρεμβάσεις. Όπως η διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών, η παρουσία δικτύου κρουνών, ο έγκαιρος καθαρισμός επικίνδυνης εύφλεκτης  ύλης (όχι βέβαια στη βάση του αλά Τραμπ εθελοντισμού), οι ανοχύρωτοι σκουπιδότοποι, οι φλογοβόλοι πυλώνες της ΔΕΗ, κλπ.

Κοιτάσματα Αιγαίου: εμίρηδες ή κακομοίρηδες και συφοριασμένοι κιόλας;

Μιλούν, γράφουν και παραμυθιάζουν έγκριτοι ειδικοί και ενθουσιώδεις πολιτικάντες για πακτωλούς υδρογονανθράκων που κρύβονται στα σπλάχνα της ηπειρώτικης γης και στου βυθούς του ιόνιου, λιβυκού και παραπέρα πελάγους. Τεχνηέντως και με πανουργία (τη γνωστή καπιταλιστική) καλλιεργείται η αίσθηση (ψευδαίσθηση δηλαδή) πως με την πλήρη αξιοποίηση των αποθεμάτων του μαύρου χρυσού αίφνης θα ξεχρεώσουμε, θα ξελασπώσουμε από τη μνημονιακή εξαθλίωση και ένας  ούριος αγέρας ανάπτυξης θα αναζωογονήσει το πλέον πιο καχεκτικό από παλιότερα  ελληνικό γκουβέρνο. Συνδυαστικά  δε (και δεν) η μετατροπή της χώρας μας σε νευραλγικό ενεργειακό δρόμο και διαμετακομιστικό κόμβο θα δώσει έναν ακόμη μεγαλύτερο δυναμισμό και προοπτική σε ετούτη την θρυλούμενη κοσμογονία.

Δεν θα σχολιαστεί η ορθότητα των ισχυρισμών ορισμένων έστω  ειδημόνων περί κολοσσιαίων ταμιευτήρων. Η μέχρι τώρα εμπειρία ερευνών δεν συμμερίζεται πάντως αυτή την υπεραισιοδοξία. Ούτως η` άλλως η λαϊκή θυμοσοφία συμβουλεύει για μικρά καλάθια. Η ουσία όμως εστιάζεται σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Μέτρια η` πλουσιοπάροχα (γιατί λιγοστά μάλλον δεν θα είναι) τα ελέη της φύσης,  ποιοι θα τα καρπωθούν. Καθότι η κοινωνία είναι διαιρεμένη ταξικά (και με την εξελισσόμενη επέλαση του κεφαλαίου μάλιστα ακόμη πιο χαοτικά), έτσι ώστε συγκεκριμένοι ελάχιστοι  είναι κυρίαρχοι και άρπαγες και κάποιοι (η μάζα εξυπακούεται) εκμεταλλευόμενοι, καταδυναστευόμενοι και αναξιοπαθούντες.

 Όταν λοιπόν οι εργαζόμενοι όχι μόνο ήδη δεν προσπορίζονται κέρδη από τον υφιστάμενο φυσικό πλούτο (τον αρκετά πλούσιο), αλλά ούτε καν απολαμβάνουν τον άμεσο κόπο τους μέσω ενός αξιοπρεπούς μεροκάματου (μήτε πλέον του ελάχιστου  για την επιβίωση ξεροκόμματου ψωμιού) σαν οι αποκλειστικοί παραγωγοί των αγαθών, πόσο μπορεί να ευελπιστούν για τον μελλούμενο; Ειδικά σαν αυτός προϋποθέτει  (με τους ισχύοντες πολύπλευρους όρους φυσικά) την αναγκαστική και καταλυτική παρέμβαση της διαβόητης συμμορίας των πολυεθνικών υπό την πυρηνοκίνητη  σκέπη ιμπεριαλιστικών μεγαθήριων και ανήμερων θεριών.

Κρήτη: και τώρα η πλημμύρα της κρατικής αναλγησίας

Δεν είναι τριμερής (σε ένα βαθμό μονομερής της αστερόεσσας)  συνάντηση στο νεοχιτλερικό  Τελ Αβίβ η` η αμερικανόπνευστη συμφωνία  των Πρεσπών, ώστε η ελληνική κυβέρνηση να ανταποκριθεί αστραπιαία και υποδειγματικά στα υπερατλαντικά κελεύσματα και στοιχηθεί σαν το πιο υπάκουο μαθητούδι της αίθουσας στα σχέδια ενεργειακού και γεωπολιτικού εξοστρακισμού της Ρωσίας.
Μήτε  κάποια πολυκλαδική στρατιωτική άσκηση με επαχθέστατο κόστος (από τον καταιγισμό τέτοιων που παρατηρούμε τελευταία) προς χάριν της εξυπηρέτησης  πέραν των αμερικανονατοϊκών εμπρηστικών επιδιώξεων και  των υπερφίαλων εθνικιστικών και επεκτατικών  βλέψεων του ντόπιου κηφηναριού για να υπάρξει ο αρτιότερος και επιτυχής συντονισμός των υπερσύχρονων σύνεργων μαζικού αφανισμού αθώων.
Ούτε μνημονιακές δεσμεύσεις προς τους λήσταρχους μέχρι τελευταίας ρανίδας  του εργατολαϊκού μόχθου, δηλαδή τους πιστωτές ΕΕ και ΔΝΤ και υπονομευτές της προκοπής και  δεσμώτες του μέλλοντος του τόπου μας για να  συνεδριάζουν εντατικότατα και νυχθημερόν τα επιτελεία εφαρμόζοντας ακαριαία με πυγμή και θεοσέβεια την προκρούστια σφαγή κατακτήσεων των εργαζόμενων.